🌸 “प्रेमाच्या समजुतीला बाबा म्हणतात…” 🌸

 

🌸 “प्रेमाच्या समजुतीला बाबा म्हणतात…” 🌸

✍️ सुनिलदत्त कुलकर्णी, जेजुरी

प्रेम ही केवळ भावना नसते…

ती एक खोल समजूत असते.

आणि ही समजूत जिथं न बोलता उगम पावते,

तिथं बाबा असतात…

संस्कृतीच्या नावाखाली प्रेमाला चौकटी घालणारे अनेक असतात —

‘हे योग्य, ते अयोग्य’,

‘हे आपल्या जातीचं, ते परकं’,

‘हे शुद्ध, ते अपवित्र’…

प्रेमाच्या पाठीवर नियमांचं ओझं टाकणारी ही रेखीव पण बोथट संस्कृती —

ती प्रेमाचा ‘निर्णय’ घेते,

आणि भावना गाळून तिचं व्याकरण ठरवते.

पण बाबा…?

बाबा कधीच पुस्तकांमधली परिभाषा नसतात…

ते 'संस्कृती शिकवा' या घोषणेत नाहीत —

ते तिच्यासोबत जगताना संस्कृतीच्या पलिकडचं प्रेम जगून दाखवतात.

ते कधी तिचा हात धरून शाळेच्या पायऱ्यांवर नेतात,

तर कधी एका भल्या मोठ्या मांडवाबाहेर,

स्वतःच्या अस्तित्वालाच पायऱ्या करत उभे राहतात —

तिच्या डोळ्यांना न भेटलेले,

पण तिच्या हसऱ्या चेहऱ्याच्या उजेडात विरघळलेले…

हा जो स्वीकार आहे —

तो ना परंपरेच्या दबावाने,

ना प्रतिष्ठेच्या भीतीने,

तर "तिला त्रास होऊ नये…" या वडीलकीच्या नि:शब्द करारातून जन्मतो.

संस्कृती ओरडते — “नियम पाळ!”

पण समजूत कुजबुजते — “प्रेम समजून घे…”

प्रेमावर शिक्के हवे असतात, मान्यता हवी असते…

पण बाबा…

ते पोचपावत्या न मागता,

आपल्या आठवणींच्या टपोरीत प्रेम लपवून ठेवतात —

जपण्यासाठी नव्हे… तिच्या योग्य वेळेस गवसण्यासाठी!

ते कधीच “तू माझं ऐक!” असं बजावत नाहीत…

पण त्यांनी “तू माझ्यासाठी परकी नव्हतीस” हे

प्रत्येक कृतीतून जगून दाखवलं असतं.

दिवस संपतो तेव्हा,

दरवाज्याची कडी लावताना,

ते एक पिढीभराची चूक स्वतःच्या छातीशी घेतात —

संस्कृतीने हरवलेली लेक,

आणि समजुतीने गवसलेली मुलगी —

ह्यांचं मौन सामंजस्य त्यांच्या मनात अजूनही गूंजत राहतं…

बाबांच्या ओंजळीला शब्दबंबाळ प्रेमाचं पाणी नको असतं…

त्यांच्या डोळ्यांच्या कोपऱ्यातला तो एक अवाक, ओलसर आशीर्वाद

सगळं बोलून जातो —

शब्दांनाही मागे टाकून…

म्हणूनच —

प्रेम ही केवळ संस्कृतीची संज्ञा नसते…

ती असते —

एका बापाच्या नि:शब्द समजुतीतली सर्वात बोलकी भाषा!

--

🪔 *“बाबा म्हणजे —

अश्रूंनी भरलेली, पण कधीही न ढासळणारी समजूत…

जिचं नाव संस्कृतीपेक्षा थोडं वेगळं असतं — प्रेम!”* 🪔

✒️ अधिक काही हृदयस्पर्शी ओळी (शेरछाया)

> पोचपावती न मागता प्रेम करणारे बाबा,

आयुष्यभर तीव्र, पण गप्प राहिलेले आवाज असतात…

> बाबा म्हणजे नियम नाहीत, रीत नाही,

ते म्हणजे त्या न सांगितलेल्या प्रेमाचं नामस्मरण…