"सल" ही कविता

 *("सल" ही कविता अशा प्रत्येक सन्माननीय, प्रयत्नशील उमेदवाराला समर्पित आहे

ज्यांनी यशाच्या बाह्य परिभाषेपेक्षा अधिक खोल संघर्ष अनुभवला आहे.)*

*सल*

मनातील सल सहज जात नाही,

विशेषतः जेव्हा त्या स्वप्नासाठी

आपण स्वतःला झोकून दिलेलं असतं…

पण कृपया हे लक्षात ठेवा —

"यश मिळालं नाही म्हणून आपण अपूर्ण नाही,

तेवढं मोठं स्वप्न पाहिलं, हेच आपल्या पूर्णतेचं लक्षण आहे."

आपले प्रयत्न कधीच वाया जात नाहीत,

आपलं झुरणं, थकवा —

हेच कुणाला तरी चालण्यासाठी बळ देतात.

UPSC ही एक परीक्षा आहे, हो…

पण ती केवळ गुणांची नव्हे, ती मनाचीही तपासणी असते.

आपण तिथं यश मिळवलं नाही,

पण आपल्यात माणूस अधिक गहिरा झाला.

ही सल, ही अस्वस्थता —

कधीतरी प्रेरणेचं रूप धारण करते.

कुणीतरी नवखा उमेदवार ते पाहील,

आणि म्हणेल — “माझ्याही वाटेवर प्रकाश आहे.”

आपण हरलात असं वाटतं असेल,

पण ते केवळ एका परीक्षेचं अपयश आहे,

स्वतःवर जपलेला विश्वास —

तोच खरा विजय आहे.

आणि शेवटी नम्र निवेदन —

"आपण अधिकारी नाही झालात, चालेल…

पण जेव्हा आपण स्वतःच्या मनावर अधिपत्य मिळवता,

तेव्हा जगातील कोणीही तुम्हाला थांबवू शकत नाही!"

*वनिसुत* दि. २१.०५.२०२५

माझ्या तरुण मित्र-मैत्रिणींनो

"बनलो असतो तर सगळ्यांचं स्वप्न, नाही बनलो तर फक्त माझंच!" — ही वेदना केवळ एका उमेदवाराची नाही, तर हजारो जिद्दींची आहे.

UPSC हे एक स्वप्न आहे, पण संपूर्ण आयुष्य नाही. ते समाजासाठी काहीतरी करायचं माध्यम आहे. जर ते स्वप्न पूर्ण झालं नाही, तर स्वतःला हरवलेलं मानू नका — कारण खऱ्या लढवय्याची ओळख त्याच्या प्रयत्नांतूनच होते.

तुम्ही जर प्रामाणिक मेहनत केली असेल, तर तुम्ही आधीच सामान्यांपेक्षा वेगळे आहात.

स्वप्न अपूर्ण राहिलं तरी, ते तुमच्यात संस्कार रुजवून जातं.

यश हे एकाच परीक्षेने मोजू नका.

बनलात तर देशासाठी अभिमान,

नाही बनलात तरीही तुमचं प्रयत्नशील मन समाजाला दिशा देऊ शकतं.

वाटेवर चालत राहा — कारण तीच चाल अखेर यशाचं रूप घेते.

जिंका किंवा शिका… पण हरू नका!